Comm'è stretta 'sta via,
à 'ggente nun ce cape,
se fa 'na prucessione,
ce cammina chianu chianu.
Nun è muorto nisciuno,
nun è 'o santo e nisciuno,
nun se sente 'na voce
e nun sona 'na campana.
E intanto 'o core aspetta
ca s'arapene 'e funtane.

E chiove, n'capo 'e criature,
vulesse arravuglià
'sta luna cu'na funa
pe m'a purtà luntano,
pe m'a purtà luntano
addò 'o cielo che è cielo
nun se fa mai scuro.

E chiove, n'terra e nisciuno,
vulesse cummannà pe spremmere
'e dulure
dinto a 'stu ciummo amaro,
ca nun canosce 'o mare,
pecché 'o mare è luntano
eppure sta vicino.

Comm'è 'llonga 'sta via,
pecché nun sponta mai,
se perde dint''e 'pprete,
'mmiezo 'e carte arravugliate,
sotto 'a l'evera 'e muro
ca s'arrampeca e 'ggiura,
'e jastemme de' juorne,
'e serate senza pane.
E intanto 'o core aspetta
ca s'arapene 'e funtane.

E chiove, n'capo 'e criature,
vulesse arravuglià
'sta luna cu 'na funa
pe m'a purta luntano,
pe m'a purta luntano
addò 'o cielo che è cielo
nun se fa mai scuro.

E chiove, n'terra e nisciuno
vulesse cummannà pe spremmere
'e dulure
dinto a 'stu ciummo amaro,
ca nun canosce 'o mare,
pecché 'o mare luntano
eppure sta vicino.